ابن قتيبة الدينوري ( مترجم : ناصر طباطبايى )
242
الإمامة والسياسة ( امامت وسياست ، تاريخ خلفاء ) ( فارسى ) ( چاپ ققنوس )
وقتى كه معاوية بن يزيد را به خاك سپردند ، بنى اميه در كنار قبر او بودند كه مروان بن حكم گفت : به خدا سوگند خلافت از آن ابو ليلى است . مروان پس از آن گفت : پادشاهى پس از ابو ليلى از آن كسى است كه پيروز شود . كار براى بنى اميه ناهموار بود و آنان با يك ديگر درگير بودند . پيروزى عبد الله بن زبير ابو معشر گويد : عدهاى از بزرگان ما همراه با عبد الله بن زبير در جنگ حضور داشتند ، زمانى كه حصين به مكه آمد ، تمامى مكه را فتح كرده بود مگر مسجد الحرام را . من نزد عبد الله بن زبير نشسته بودم ، عدهاى از قريش همچون عبد الله بن مطيع ، مختار بن عبيد ، مسور بن مخرمه و منذر بن زبير و مصعب بن عبد الرحمان و چند نفر ديگر نيز حضور داشتند . مختار بن عبيد گفت : به خدا سوگند ، من پيروزى را از باب رويحه مىبينم ، آن را بر مردم شام ببنديد . ياران زبير بر مردم شام حمله كردند تا اينكه آنان را از تمامى مكه بيرون كردند ، مختار و عبد الله بن مطيع مردانى را كشتند . مردى از شام در حالى كه نيزهاى در دست داشت و سر آن را نيز آتش زده بود رسيد . ميان مرگ يزيد بن معاويه و آتش گرفتن خانهء كعبه يازده شب فاصله بود . آتش جنگ در باب بنى شيبه شعلهور شد ، در آن روز منذر بن زبير به قتل رسيد ، دو نفر از برادران منذر و مصعب بن عبد الرحمن بن عوف و مسور بن مخرمه نيز كشته شدند . حصين منجنيقها را بر روى كوه ابو قبيس نصب كرده بود ، از شدت سنگى كه بر مكه مىباريد كسى قادر بر طواف نبود . مردم مكه چادرى در كنار خانهء خدا بر پا كرده بودند ، هر كس كه زخمى مىشد وى را به آن چادر مىبردند و مداوا مىكردند . آتشسوزى در خانهء كعبه مردى كه نيزهاى در دست داشت و يك طرف آن را آتشزده بود به طرف خانهء خدا آمد و چادرى را كه پيروان عبد الله براى زخمىها بر پا كرده بودند ، به آتش كشيد ، آتش به پارچهاى كه بر روى خانهء خدا قرار داشت رسيد و آن نيز آتش گرفت . مردم شام پس از اين كه خانهء خدا را آتش زدند مدتى نيز به جنگ پرداختند . در ربيع الاول سال 64 خانهء كعبه در آتش سوخت . در گرما گرم آتشسوزى ، ناگهان تيرى در ميان ياران عبد الله بن زبير افتاد ، وقتى آن را